ارسال کننده محمود نعیمی

۲۷ مرداد ۱۳۹۴

ارسال کننده خبر نادر زندی

 همشهری آنلاین:
مدیرکل منابع‌ طبیعی و آبخیزداری استان قزوین گفت: در حال حاضر ۱۰۰ هزار هکتار از زمین‌های دشت قزوین بیابانی است و روند بیابان‌زدایی آن ادامه دارد.

به گزارش ايسنا، علی‌اکبر اسدالهی اظهار کرد: مناطق جنوبی شهرستان آبیک و بوئین‌زهرا روند بیابان‌زایی رو به رشدی دارد و برای مقابله با این پدیده برنامه‌هایی در دست طراحی است. 

وی افزایش پوشش گیاهی در مناطق مورد نظر را یکی از مهم‌ترین راه‌های بیابان‌زدایی دانست و افزود: در حال حاضر دشت قزوین به دلیل کمبود منابع آبی و مالی در بخش کاشت نهال، با مشکل جدی مواجه است. 

اسدالهی خاطر نشان کرد: به علت برداشت بی‌رویه آب از سفره‌های زیرزمینی و بارش کم نزولات آسمانی، سطح دشت قزوین 20 سانتی‌متر نشست کرده که به همین دلیل باعث از بین رفتن سفره‌های آب زیرزمینی شده است. 

به گفته وی طرح‌های بیابان‌زدایی و احیای جنگل در برخی از مناطق پر بارش استان آغاز شده و در همین راستا 180 هکتار از جنگل‌های حوزه نینه‌رود در منطقه الموت‌غربی با اعتبار یک میلیارد و 800 میلیون ریال، احیا می‌شود. 

دشت قزوین یکی از دشت‌های حاصلخیز کشور در جنوب رشته کوه البرز و غرب جلگه تهران است که 443 هزار هکتار وسعت دارد.

ارسال کننده محمود نعیمی

شکوه ميرزادگی

بنا بر گزارش خبرگزاری های داخلی، روز، هفدهم مرداد «جامعه ی باستان شناسی ایران» در یادداشتی اعتراضی چنين اعلام داشته است: «جامعه ی باستان شناسی ایران از مسئولان و مجریان طرح‌های عمرانی به ویژه پروژه‌های سدسازی می‌خواهد به قوانین میراث فرهنگی احترام بگذارند و در رعایت آنها بیش از همه بکوشند.»(1)

تا آن جا که من در جریان بوده ام، و بر اساس اسناد موجود، حداقل یازده سال است که کوشندگان حفظ میراث فرهنگی، از جمله بنیاد میراث پاسارگاد (2)، هم از ویرانی و نابودی آثار فرهنگی و تاریخی ایران در سه دهه گذشته گفته اند و هم از خطر ساختن سدهای بی رویه، و بدون برنامه ریزی صحیح و مرتب به مقامات دولتی هشدار داده اند. در این هشدار ها به ويژه به دو موضوع (به طور مفصل) تأکید شده است:

– ویرانی و نابودی میراث فرهنگی و تاریخی ایران در دو دهه ی گذشته، در جریان ساختن و پس از تکميل بیشتر عملیات عمرانی و سدها در حریم محوطه های تاریخی، غیرقابل انکار است.

– اثرات منفی ساختن این سدها بر وضعیت رودها، تالاب ها، دریاچه ها و حتی زمین های کشاورزی و سوختن و نابود شدن آن ها ثابت شده است. 
اما همیشه مسئولین دولتی، و حتی سازمان میراث فرهنگی به نفع سازمان ها و افرادی که در ساختن این سدها منافعی مالی داشته اند، مقابل این هشدارها ایستاده و به عناوین مختلف صداهای حق طلبانه را خاموش کرده، و یا با انکار کل ماجرا به ویران کردن ها و نابود سازی های عمدی خود ادامه داده اند. و این در حالی است که در ادامه‌ی مطلب