ارسال کننده محمود نعیمی
روزآنلاین: سال ۹۳ یکی از دشوارترین سالها برای محیط زیست ایران بود. خشکسالی گریبان کشاورزان را گرفت، گرد و غبار زندگی روزمره در ۱۲ استان مختلف کشور را مختل کرد، جنگلها کماکان در آتش دود شدند و آب هم به تالابها و دریاچههای خشکیده برنگشت.
این سال پر از خبرهای ناگوار محیط زیستی بود. در خرداد ماه فرماندار مریوان خبر داد که در ادامه روند خشک شدن تالابهای کشور، نفس دریاچه “زریوار” نیز به شمارش افتاده؛ دریاچهای که به گفته فرماندار، مسئولان از آن به عنوان “نگین غرب کشور” یاد میکنند اما “فاضلاب روستاهای اطراف به این دریاچه وارد میشود و این نکته طنزی است تاریخی، که همواره ادامه داشته و دارد.”
از دریاچه ارومیه تا پارک ملی گلستان
وضعیت دریاچه ارومیه، بزرگترین دریاچه داخلی ایران و دومین دریاچه آب شور جهان نیز در اولین ماه های سال با اعتراضات گسترده مردمی روبرو شد.
در روز ۲۰ خرداد ماه شماری از شهروندان آذربایجانی در اعتراض به روند خشکشدن دریاچه ارومیه در میدان آبرسانی شهر تبریز دست به تجمع زدند. این تجمع با دخالت نیروهای نظامی و امنیتی و بازداشت شماری از معترضان خاتمه یافت.
در تیرماه پارک ملی گلستان در شمال ایران برای چهارمین بار در کمتر از سه هفته طعمه حریق شد. این بار به گفته مقامات سازمان محیط زیست حدود ۴۰۰ هزار هکتار این پارک در شعلههای آتش، به گفته مسئولان احتمالا “تعمدی”، سوخت. ادامهی مطلب
آخرین دیدگاهها