خلیج‌فارس زیر فشار تهدیدهای زیستـــــــــــی

سرپرست ایستگاه تحقیقاتی خلیج‌فارس بوشهر با تشریح آخرین وضعیت مناطق حفاظت‌شده دریایی کشور، نسبت به افزایش تهدیدات ناشی از فعالیت‌های صنعتی، صید غیرمجاز و حضور گونه‌های مهاجم بر تنوع زیستی این پهنه آبی هشدار داد و بر لزوم بازنگری در برنامه‌های حفاظتی تأکید کرد.

«یاسر فاطمی» در نشست علمی و تخصصی روز ملی خلیج‌فارس به تشریح وضعیت مناطق ساحلی و دریایی این پهنه آبی و گونه‌های در معرض تهدید آن پرداخت و با اشاره به موضوع سخنرانی خود با عنوان «مناطق ساحلی و دریای خلیج‌فارس و گونه‌های در خطر انقراض و گونه‌های مهاجم این منطقه»، گفت: «خلیج‌فارس یک خلیج نیمه‌بسته در جنوب ایران است که حدود هزار کیلومتر طول، ۲۰۰ تا ۳۰۰ کیلومتر عرض و حدود ۲۵۰ هزار کیلومترمربع وسعت دارد.»

او میانگین عمق خلیج‌فارس را حدود ۳۵ متر و ورودی آب شیرین به آن را بسیار محدود دانست که بخش عمده آن از ارتفاعات زاگرس تأمین می‌شود و از طریق رودخانه‌هایی مانند اروندرود، مند، زهره، حله در استان بوشهر به این پهنه آبی می‌ریزد.

فاطمی با بیان اینکه ایران با داشتن ۲۹ جزیره سهم مهمی در جغرافیای خلیج‌فارس دارد، ادامه داد: «مرز شمالی خلیج‌فارس در کوه مبارک استان هرمزگان قرار دارد و در آب‌های عمان نیز به رأس‌الحد در کشور عمان می‌رسد.»
او در ادامه با اشاره به مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط‌زیست در آب‌های خلیج‌فارس، گفت: «ایران در میان کشورهای منطقه از نظر تعداد و وسعت مناطق ساحلی و دریایی حفاظت‌شده جایگاه قابل‌توجهی دارد، اما از نظر درصد پوشش مناطق حفاظت‌شده دریایی نسبت به کل مرزهای دریایی، کشور امارات با حدود ۱۲ درصد بیشترین سهم را دارد. در خلیج‌فارس مناطقی همچون تالاب شادگان، منطقه دارا و قبر ناخدا، جزایر خارک و خارگو، منطقه حفاظت‌شده حله، منطقه حفاظت‌شده مند، پارک ملی دریایی نخیلو، پارک ملی دریایی نایبند، جزیره هندورابی، جزیره فارور، منطقه حرا و تالاب‌های تیاب و میناب‌رود و همچنین گابریک در دریای عمان تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط‌زیست قرار دارند.»

او در بخش دیگری از سخنرانی خود با اشاره به طبقه‌بندی گونه‌های جانوری در خطر انقراض، توضیح داد: «در سطح ملی، سازمان حفاظت محیط‌زیست مسئول تعیین رده حفاظتی گونه‌ها است و در سطح جهانی «اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت (IUCN)» گونه‌ها را در هفت رده از جمله «به‌شدت در خطر انقراض»، «در خطر انقراض»، «آسیب‌پذیر»، «نزدیک به تهدید» و «کمترین نگرانی» طبقه‌بندی می‌کند.»