رکنا، سدهای کشور تنها ۳۷ درصد پر هستند و حجم آب مخازن با کاهش ۱۳ درصدی نسبت به سال گذشته، به ۲۲.۱۷ میلیارد متر مکعب رسیده است. زمینهای ترکخورده، رودخانههای خشک و نارضایتی کشاورزان، تصویر هولناک کمآبی را در سراسر کشور نشان میدهد؛ هشدار کارشناسان و ضعف هماهنگی بین وزارت نیرو، کشاورزی، صمت و سازمان محیط زیست، کشور را در آستانه بحران قرار داده است.
کشاورزان با دست هایی ترک خورده و چشم هایی پر از نگرانی، به آب کم جان نگاه می کنند و نمی دانند چگونه سال آینده زمین ها را آبیاری کنند. شهرهایی که به صنایع وابسته به آب متکی هستند، کم کم نفسشان بند آمده و صدای چرخش کارخانه ها در سکوت ناپدید می شود. هر قطره آب که از سد ناپدید می شود، یک هشدار به همه وزارت ها و مسئولان است؛ اما هنوز هیچ استراتژی جدی و هماهنگ اجرا نشده است.
سدها دیگر فقط مخازن آب نیستند؛ نماد هشدار یک کشور در آستانه فاجعه هستند. اگر وزارت نیرو، وزارت کشاورزی، وزارت صمت و سازمان محیط زیست فوراً وارد عمل نشوند و برنامه های عملیاتی و هماهنگ نداشته باشند، نیمه خالی بودن سدها به خاکستر بحران تبدیل خواهد شد و پیامدهای آن، فراتر از انتظار، همه کشور را درگیر خواهد کرد.
و چرا سدهای کشور امروز تصویر هشدار دهنده ای از نیمه خالی بودن مخازن و کاهش منابع آبی ارائه میکنند. حجم پرشدگی سدها تنها ۳۷ درصد است و مخازن کشور با ۲۲.۱۷ میلیارد متر مکعب آب، نسبت به سال گذشته ۱۳ درصد کاهش یافتهاند. پشت این اعداد، داستانی تلخ از مدیریت نادرست، مصرف بیرویه و ضعف هماهنگی بین نهادهای مسئول نهفته است.
سدها که زمانی نماد توسعه و امنیت آبی بودند، امروز شبیه ظروف نیمه خالی بحران هستند. خشکسالی و تغییرات اقلیمی بخشی از مشکلاند، اما سیاست های کوتاه مدت، برنامه ریزی غیرعلمی و نبود مدیریت یکپارچه منابع آب، سهم اصلی را در این بحران دارند.
آخرین دیدگاهها