روزنامه پیام ما نوشت: از سال ۱۳۸۲ که نخستین بار صحبت از ساخت بزرگراه قزوین-الموت-تنکابن به میان آمد، بارها مسئولان کمبود اعتبارش را بزرگ کردند و گفتند طرح ملی است
اما بیپول! در همه این سالها اما وقتی صحبت از تبعات منفی طرح، آسیبهای محیطزیستی و تخریبهای گستردهاش به میان آمد، نهادهای متولی در سکوت ماندند. هنوز این پرسش از سازمان حفاظت محیطزیست با جدیت مطرح است که چطور گزارش ارزیابی طرحها، آنهم طرحی به این بزرگی منتشر نمیشود و فعالان میگویند نمیدانند با چه گزارشی قرار است جنگلهای هیرکانی بیشازپیش برای ساخت جاده از جا کَنده شوند و جاده از کنار سرشاخههای رود سههزار بگذرد؟ این جاده قرار است جمعیت بسیاری را به شمال روانه کند؛ شمالی که همین حالا با سیل مهاجران اقلیمی روبهروست و حالا در روزهایی که هیچچیز در کشور عادی نیست و هنوز زخم اعتراضات و غم کشتهشدگان گریبان مردم را رها نکرده، قرار است برای ادامه کار ۴۰ میلیارد تومان از محل مالیات شهرستان تنکابن برای سرعتبخشی به این پروژه اختصاص یابد و استاندار مازندران هم گفته اعتباری از محل مولدسازی برای تسریع در اجرای این طرح در نظر گرفته شود.
صحبت از ساخت بزرگراه قزوین-الموت-تنکابن اولین بار در سال ۱۳۸۲ مطرح و قرار شد این طرح بهعنوان یک طرح ملی و راهبردی برای اتصال قزوین به مازندران تصویب شود. در سال ۱۳۸۶ موافقتنامه رسمی طرح و آغاز آن در دستورکار قرار گرفت و پروژه وارد فاز اجرایی شد. در سال ۱۳۸۷–۱۳۸۸ عملیات مقدماتی و ساخت آن آغاز شد، اما طی سالهای مختلف در مقاطع زمانی متفاوت، بخشهای اجرایی آن فعال یا متوقف شدند. برای ادامه کار این بزرگراه که ۷۰ کیلومتر آن در استان مازندران و ۹۳ کیلومتر آن در استان قزوین است، دی ماه سال گذشته دولت سه هزار میلیارد ریال اعتبار در محدوده جغرافیایی تنکابن اختصاص داد و قرارگاه سازندگی خاتمالانبیا مسیول ساخت آن شد. حالا ایرنا در خبری نوشته که «مرتضی شکوهی»، فرماندار تنکابن، در جلسه شورای اداری این شهرستان با اشاره به اهمیت تکمیل طرح ارتباطی تنکابن-الموت-قزوین در توسعه حملونقل جادهای، کاهش زمان سفر و مصرف سوخت، گفته است که برای نخستینبار در منطقه ۴۰ میلیارد تومان از محل مالیات شهرستان برای سرعتبخشی به این پروژه اختصاص یافته و در جریان بازدید استاندار مازندران، مقرر شده اعتباری هم از محل مولدسازی برای تسریع در اجرای این طرح در نظر گرفته شود.
شروع به کار مجدد این طرح درحالیاست که طی دو دهه گذشته هیچ گزارش ارزیابی اثرات محیطزیستی به فعالان داده نشده. آن هم در شرایطی که مسیر پیشنهادی بزرگراه قزوین-الموت-تنکابن از ارتفاعات کوهستانی جنوب البرز آغاز شده و از روستاها و مناطق جنگلی بخش الموت عبور میکند و درنهایت به جنگلهای هیرکانی شمال کشور در نزدیکی تنکابن منتهی میشود.
آخرین دیدگاهها