وزارت نیرو در ابتدای کار وعده کاهش آلایندهها و محدودیت مصرف سوختهای سنگین داده بود، اما واقعیت زمستان ۱۴۰۴ خلاف این وعدهها را نشان داد. مصرف مازوت در نیروگاههای حرارتی کشور جهش ۱۳۸ درصدی داشت و آلودگی هوای کلانشهرها به سطوح بحرانی رسید. این تصمیم، نه تنها بحران محیط زیست، بلکه هزینههای اقتصادی و فشار بر زیرساختها را افزایش داد و نشان داد مدیریت وزارت نیرو در شرایط ناترازی سوخت، به راهحلهای موقت و پرهزینه روی آورده است
.
جهش بیسابقه مصرف مازوت
در نیمه اول آذر ۱۴۰۴، مصرف مازوت از ۳۷ میلیون لیتر روزانه به رکورد ۸۸ میلیون لیتر رسید؛ افزایش چشمگیری که با اوج آلودگی هوا همزمان شد. این نوسان روزانه، از کمترین مقدار ۳۷ میلیون لیتر در روز هفتم تا بیش از دو برابر آن در روز دوازدهم، نشاندهنده فشار شدید بر نیروگاهها برای جبران کمبود گاز است. معاون راهبری تولید شرکت برق حرارتی اعلام کرد حداکثر ظرفیت مازوتسوزی همزمان تنها ۴۰ تا ۴۳ میلیون لیتر بود، اما در عمل این ظرفیت دو برابر شد.این جهش مستقیم با ناترازی گاز خانگی مرتبط بود؛ مصرف گاز خانگی به ۶۷۲ میلیون مترمکعب رسید و سهم تحویلی به نیروگاهها کاهش یافت. مازوت به سوخت اصلی جبران کمبود گاز تبدیل شد و حتی با وجود اعتراض کارشناسان و هشدار سازمان حفاظت محیط زیست، نیروگاهها مجبور به ادامه مصرف سوخت سنگین شدند.
آخرین دیدگاهها