گروه جامعه ایرنا – خشکسالی، زخمی عمیق بر پیکره سرزمین ما است، زخمی که سالهاست بر خاک خشکیده، رودخانههای خاموش و سفرههای زیرزمینی تهی نقش بسته است، هر قطره باران که بر زمین مینشیند، همچون مرهمی کوچک بر این زخم بزرگ است و دلها را به آیندهای روشنتر امیدوار میکند.
بارندگیهای اخیر، صحنههایی از زندگی دوباره را به چشمها هدیه داد، رودخانههایی که برای لحظهای نفسی تازه کردند، دشتهایی که رنگ سبز را به یاد آوردند و مردمی که با لبخند به آسمان چشم دوختند، اما واقعیت این است که این بارشها تنها بخشی از عطش زمین را فرو نشاندهاند و هنوز فاصله زیادی تا جبران سالها خشکسالی باقی مانده است.
کارشناسان میگویند که بارندگیهای کوتاهمدت، هرچند ارزشمند، نمیتوانند بهتنهایی بحران کمآبی را پایان دهند، ذخایر سدها همچنان پایینتر از حد مطلوب قرار دارند، سفرههای زیرزمینی نیازمند سالها تغذیه هستند و الگوهای اقلیمی نشان میدهند که خشکسالی یک پدیده پایدار و طولانی مدت است، بنابراین بارانهای اخیر بیشتر از آنکه راهحل باشند، یادآور این حقیقت هستند که باید مدیریت منابع آب، صرفهجویی و تغییر سبک زندگی را جدیتر بگیریم.
این روزها، باران نه فقط یک پدیده طبیعی، بلکه نمادی از امید و هشدار است، امید به اینکه زمین هنوز زنده است و میتواند نفس بکشد و هشدار به اینکه اگر امروز برای آینده برنامهریزی نکنیم، فردا حتی همین بارشهای پراکنده نیز نمیتوانند ما را از بحران نجات دهند.
علی ارواحی متخصص مدیریت زیستبومهای تالابی در گفت وگو با خبرنگار ایرنا درباره اینکه آیا با بارندگی های اخیر از خشکسالی عبور کرده و وارد ترسالی می شویم، گفت: بارندگیهای اخیر به هیچ وجه به معنای عبور از خشکسالی یا ورود به ترسالی نیست همانطور که می دانید خشکسالی یک پدیده کوتاه مدت نیست که مثلاً با یک یا ۲ دوره بارش مناسب به اتمام برسد، واقعیت این است که با یک خشکسالی انباشتی و ساختاری مواجه بودیم و هستیم که نتیجه چندین سال کاهش بارش، افزایش دما و همزمان بهرهبرداری بیش از ظرفیت منابع بوده است
آخرین دیدگاهها