ارسال کننده محمود نعیمی
تولد کانون 16 هزارهکتاری ریزگردها با مرگ دریاچه ارومیه
کویری جدید در همسایگی یک باغشهر
کویری جدید در همسایگی یک باغشهر
تپههای شنی روان، تهدید جدیدی برای آذربایجان غربی، شرقی، کردستان _ پس از خشک شدن دریاچه ارومیه_است،تهدیدی که به همین استان ها ختم نمیشود و آنطور که «رحمان وهاب زاده» مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری آذربایجان غربی میگوید: «سه کشور ترکیه، نخجوان و ارمنستان را هم تهدید میکند.» وهابزاده در حاشیه آغاز طرح تثبیت ریزگردهای نمکی یک هشدار دیگر هم میدهد. او و کارشناسانش تا پایان اردیبهشت ماه فرصت کاشت نهال دارند و اگر اعتبارات بموقع نرسند، زمان از دست میرود و 12 میلیارد اعتبار وعده داده شده به نوشداروی بعد از مرگ سهراب تبدیل میشود.
آب شرب شور!
سرشاخههای تکیده درختان روستای «جبل کندی» ارومیه هیچ عجلهای برای آمدن بهار ندارند. سرشاخههایی که لخت و عور درانتظار یک کابوس واقعی در کنار خود هستند. کابوسی که تنها چند دقیقه با آنها فاصله دارد، ماسههای شنی روان که «رحمان وهاب زاده» مدیرکل اداره جنگلها، از آن به عنوان یک تهدید جدی برای ارومیه یاد میکند. آنطور که کشاورزان روستا هم به روزنامه ایران میگویند 10 سال طول کشید تا دیو شنهای روان خود را با باغهای میوهای رخبهرخ کند و تراژدی تلخی را رقم زند که بدون شک و بدون هیچ اغماضی نتیجه فعالیتهای توسعهای ناپایدار در سالهای گذشته است. حالا درختان باغ روستای جبل کندی مثل خیلی دیگر از روستاها از یک سو تکیه به قلهای سر به فلک کشیده دارند که شولای برفی به تن دارد و از سوی دیگر رو به بیابانی از نیستی و تباهی! بیابانی که هیچ تفاوتی با شنهای روان سیستان و بلوچستان، کرمان یا خوزستان ندارد. براساس آماری که وهابزاده مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری آذربایجان غربی میدهد: «۱۶هزار هکتار کانون بحرانی گرد و غبار در حوضه آبخیز دریاچه ارومیه شناسایی شده است.» ریزگردهایی نمکی و شنهای روانی که با رملهای فکه خوزستان مو نمیزند. در استانی که به استان باغ شهرها معروف بود! وقتی به دل بیابان بیتدبیریها میزنی باور نمیکنی پشت سرت باغهایی باشد که روزگاری با باغهای مرکبات لبنان هماوردی میکرد و حالا جغرافیایی چون جغرافیای سومالی را پیش رو دارند! ادامهی مطلب
سرشاخههای تکیده درختان روستای «جبل کندی» ارومیه هیچ عجلهای برای آمدن بهار ندارند. سرشاخههایی که لخت و عور درانتظار یک کابوس واقعی در کنار خود هستند. کابوسی که تنها چند دقیقه با آنها فاصله دارد، ماسههای شنی روان که «رحمان وهاب زاده» مدیرکل اداره جنگلها، از آن به عنوان یک تهدید جدی برای ارومیه یاد میکند. آنطور که کشاورزان روستا هم به روزنامه ایران میگویند 10 سال طول کشید تا دیو شنهای روان خود را با باغهای میوهای رخبهرخ کند و تراژدی تلخی را رقم زند که بدون شک و بدون هیچ اغماضی نتیجه فعالیتهای توسعهای ناپایدار در سالهای گذشته است. حالا درختان باغ روستای جبل کندی مثل خیلی دیگر از روستاها از یک سو تکیه به قلهای سر به فلک کشیده دارند که شولای برفی به تن دارد و از سوی دیگر رو به بیابانی از نیستی و تباهی! بیابانی که هیچ تفاوتی با شنهای روان سیستان و بلوچستان، کرمان یا خوزستان ندارد. براساس آماری که وهابزاده مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری آذربایجان غربی میدهد: «۱۶هزار هکتار کانون بحرانی گرد و غبار در حوضه آبخیز دریاچه ارومیه شناسایی شده است.» ریزگردهایی نمکی و شنهای روانی که با رملهای فکه خوزستان مو نمیزند. در استانی که به استان باغ شهرها معروف بود! وقتی به دل بیابان بیتدبیریها میزنی باور نمیکنی پشت سرت باغهایی باشد که روزگاری با باغهای مرکبات لبنان هماوردی میکرد و حالا جغرافیایی چون جغرافیای سومالی را پیش رو دارند! ادامهی مطلب
آخرین دیدگاهها